تبلیغات
شهرستان گرمی (مغان)
» پانزده حدیث تکان دهنده در باب سپردن ریاست به غیر اهلش ( 1392/12/4 )
» سردار نقدی: مشاوری که توهین می کند، خبیث و "تقی زاده" دوران است ( 1392/10/12 )
» امام جمعه گرمی: حماسه نهم دی را امام حسین ع خلق کرد ( 1392/10/6 )
» فتنه گران با دشمن همصدا شدند هر‌گز فراموش نمی‌كنیم ( 1392/10/5 )
» گناه بزرگ فتنه‌گران ( 1392/10/5 )
» «۹ دی؛ روز شكست فتنه از مردم» ( 1392/10/5 )
» خواصی که عاقبت بخیر نشدند ( 1392/10/3 )
» نقض حقوق شهروندی نظامیان با چماق حقوقی ( 1392/10/3 )
» بیانات در دیدار اعضاى ستاد مركزى هیئت رزمندگان اسلام‌ ( 1392/09/29 )
» تحلیلی بر محیط انتخابات ریاست جمهوری آذربایجان ( 1392/07/29 )
» نرمش قهرمانانه ( 1392/07/2 )
» دفاع مقدس ( 1392/06/31 )
» کلید بود یا سوئیچ بولدوزر‌؟ / حسین شریعتمداری ( 1392/06/12 )
» آغاز فعالیت چهارمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا و انتخاب هیات رئیسه شورای اسلامی شهر گرمی ( 1392/06/12 )
» مواضع شگفت‌آور هاشمی/ مخالفت آشکارا با آرمان‌های امام ( 1392/06/3 )
» ما را بدبخت کردید حالا می‌گویید تقلب دروغ بود؟! ( 1392/05/27 )
» ماجرای خواندنی فرار 3 ایرانی از اسارت عراقی ها ( 1392/05/27 )
» نجفی در انتخابات 88 نظام را متهم به تجاوز کرد ( 1392/05/21 )
» عید سعید فطر مبارک باد ( 1392/05/17 )
» این گزینه‌ها مصداق اعتدال نیستند ( 1392/05/15 )
» خبرنگاران نقادانی هستند كه به اصلاح جامعه می اندیشند ( 1392/05/15 )
» وزیر دولت اعتدال : مقلد آقای منتظری هستم و این را مایه افتخار خود می‌دانم ( 1392/05/15 )
» روز قدس و توطئه‌های جدید در جهان اسلام ( 1392/05/9 )
» کیهان نوشت : مگر آن 25 میلیون رأی حق‌الناس نبود؟! ( 1392/05/9 )
» انتشار اسامی 23 عضو کابینه یازدهم ( 1392/05/7 )
» آشنائی با جریان پان ترکیسم 1 ( 1392/05/1 )
» نگرانی اصلاح‌طلبان از بازگشت عارف! ( 1392/04/30 )
» حمله علی مطهری به وزارت اطلاعات ( 1392/04/22 )
» حجت الاسلام علی امیدوار به عنوان امام جمعه بخش انگوت معرفی شد ( 1392/04/19 )
» هشدارهایی که امام خامنه ای پیشتر به انقلابیون منطقه دادند ( 1392/04/19 )

این گزینه‌ها مصداق اعتدال نیستند



آخوندی، میلی‌منفرد، نجفی ، ربیعی و زنگنه از وجوه سیاسی و ابهام در سوابق مورد اعتراض صاحبنظران قرار گرفتند
این گزینه‌ها مصداق اعتدال نیستند 
معرفی رسمی لیست 18 نفره روحانی به مجلس درعصر روز یك شنبه از یك سو به گمانه‌زنی‌های گسترده و مستمر بسیاری از رسانه‌های جمعی و حواشی‌های ناشی از آن كه بار روانی زیادی را به رئیس دولت یازدهم تحمیل می‌كرد، پایان داد و از سوی دیگر نگرانی‌های تازه‌ای را در بین بدنه اجتماع و دلسوزان انقلاب به‌وجود آورد.

این نگرانی‌ها چندهفته‌ای می‌شود كه ذهن بخش قابل‌توجهی از مردم و وفاداران به نظام را به خود مشغول كرده و با خواندن نام برخی از وزرای پیشنهادی توسط هیئت رئیسه مجلس در روز تحلیف، رنگ واقعیت به خود گرفت و منجر به آن شد كه حتی اصولگرایان كه اصلا بنای ناسازگاری با دولت جدید را نداشته و دائم به رویكرد حمایتی از دولت یازدهم تأكید دارند، با برخی از گزینه‌های معرفی شده توسط روحانی اعلام مخالفت كنند آن هم به شكلی عقلانی و مستدل.


«نقش‌آفرینی در فتنه‌های دست‌ساز علیه حاكمیت سیاسی كشور» و «نداشتن عملكرد موفق در كارنامه فعالیت‌های اجرایی ومدیریتی» قیدی است كه به راحتی به برخی از وزرای پیشنهادی می‌چسبد و مهمترین و عمده‌ترین دلیلی است كه تشویش و دلواپسی را برای قشر قابل توجهی از جامعه نسبت به كابینه دولت اعتدال‌گرا به ارمغان آورده است. ‌در تعریف گزاره ابتدایی باید گفت، به دست آوردن قدرت - درمقیاس وزارتخانه - به گردانندگان دو غائله 78و88 این توانایی را می‌بخشد كه با استفاده از نرم افزار رفرمیسم(اصلاحات)، پروژه استحاله و تغییر حاكمیت را به بعد رسمی و قانونی منتقل كنند و بدون شك این تنها با ورود برخی از منسوبان به جریان فتنه به مراكز اجرایی و قانون‌گذاری كشور عینیت می‌گیرد.

هانتینگتون در كتاب موج دموكراسی با تأكید براین موضوع می‌آورد: «اصلاح‌طلبان دموكراتیك نه تنها لازم بود در رژیم اقتدارگرا وجود داشته باشند بلكه می‌باید درآن رژیم صاحب قدرت هم باشند. . . انتخابات درموج سوم طریقی برای تضعیف وپایان دادن به رژیم‌های اقتدارگرا است.»

مرور اجمالی عملكرد برخی از وزرای پیشنهادی دكترروحانی نه تنها این تشویش ودلهره را كاملاً منطقی وعقلایی نشان می‌دهد بلكه ضرورت حساسیت بیشتر نمایندگان ملت را هم در باب دادن رأی اعتماد به افراد اینچنینی در كابینه نمایان می‌كند.

سوابق كمرنگ میلی منفرد مانع رسیدنش به وزارت علوم است

وزارت علوم به دلیل عملكرد چالش برانگیز دولت اصلاحات در این وزارتخانه و منحصرا غائله‌ای كه درسال78از دل دانشگاه‌ها شكل گرفت یكی از وزارتخانه‌هایی است كه انتخاب وزیرش باید باحساسیتی خاص صورت می‌گرفت. اما به نظر می‌رسد آنگونه كه باید انتخاب میلی منفرد باتوجه به سوابق كمرنگش در حوزه مدیریتی و اجرایی چندان با تدبیر همراه نبوده است و این می‌تواند باپاسخ قاطع مجلس هم مواجهه شود‌ چراكه مهم‌ترین سابقه میلی منفرد را می‌توان تنها، سرپرستی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری آن هم به مدت كوتاهی از شهریور تا مهرماه ۱۳۸۲- پس از استعفای مصطفی معین- دانست و سوابق علمی ودانشگاهی قابل توجهی كه او را به كرسی وزارتخانه حساس و استراتژیك علوم، تحقیقات و فناوری برساند نمی‌توان سراغ گرفت.

چطور می‌توان نگران وزارتخانه‌ای نبود‌ كه اصلاحات در زمان تصدی‌گری قوه مجریه از آن نهایت استفاده را جهت براندازی نظام و آشوب‌های خیابانی كردند وامروز روی ‌آن سرمایه گذاری زیادی نموده‌اند وچگونه می‌توان پذیرفت كه فردی با كمترین سوابق اجرایی و مدیریتی در حد كلان بتواند آن را از اقدامات براندازانه نجات دهد؛ آن هم در حالی كه پس از پیروزی روحانی اعضای هیئت علمی منتسب به اصلاح‌طلبان، پیروزی دكتر روحانی در انتخابات را فرصتی برای رفتاری متفاوت با اعضای هیئت علمی اصولگرا پنداشته و در این روزهای منتهی به تشكیل دولت این طور وانمود می‌كنند كه گویی با تشكیل دولت جدید، یكه‌تاز و میدان‌دار امور دانشگاه خواهند شد.

آخوندی‌ تقلب را رد می‌كند اما مدافع فتنه‌گران باقی می‌ماند

عباس آخوندی بیشتر چهره‌ای سیاسی وحتی امنیتی از خود به جای گذاشته تا آنكه بخواهد در حوزه اقتصاد و زیرساختی به خصوص در عرصه راه و‌شهرسازی فعالیت داشته باشد.

«معاونت سیاسی وزارت كشور ناطق نوری» (1361) دبیری «شورای امنیت كشور»، ریاست «شورای تأمین ویژه غرب كشور»، ریاست «ستاد مبارزه با مواد مخدّر» و ریاست «ستاد مرزهای كشور» گویای این مدعا است.

در سال‌های معاصرهم اغلب، مقالات وی درباره تبلیغ «شهروند فعّال» و گفت وگوهایش درباره فضای سیاسی و اقتصاد سیاسی كشور در روزنامه‌های منتسب به اصلاحات منتشر شده است.

یكی از فعالیت‌های پر بحث آخوندی حضور وی به عنوان یكی از نمایندگان انتخاباتی «میرحسین موسوی» دركنار بیژن نامدار زنگنه در جلسه تاریخی با رهبر معظّم انقلاب كه در رابطه با مسئله «نتایج انتخابات دهم ریاست جمهوری» منعقد شده بود، حاضر شد. وی یكی از كسانی است كه بحث تقلب درانتخابات را دراین جلسه رد می‌كند، اما درآن شرایط بحرانی كشور هیچگاه حاضر نمی‌شود كه به آن اعتراف كند و گرد تردید را از ذهن برخی از فریب خوردگان بزداید.

«درخواست برای آزادی عضو شورای مركزی حزب مشاركت وفعال درفتنه88»، «ا مضای پای نامه «انتخابات آزاد» تكرار این كلیدواژه درمصاحبه ها» و«مقاله در دفاع از میرحسین موسوی» را هم باید به عملكرد وی اضافه كرد.

4، 5 تن از وزرای پیشنهادی رأی اعتماد نمی‌گیرند

محمد اسماعیلی، عضوكمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجه درگفت‌وگو با «جوان» با اشاره به اینكه اكثر وزرای پیشنهادی توسط روحانی افراد باتجربه و قابل قبولی هستند، گفت:به اعتقادمن 4، 5 تن از افراد پیشنهاد شده رأی اعتماد ازمجلس نمی‌گیرند، چراكه گزینه‌هایی نظیر میلی منفرد وزیر پیشنهادی علوم سابقه مناسب و حائزاهمیتی ندارد یا نجفی وزیر پیشنهادی آموزش وپرورش هم عملكرد موفقی در سال‌های گذشته در این وزارتخانه نداشته است و می‌شد كه با دقت بیشتری، گزینه‌های بهتر به مجلس معرفی می‌شد.

وی ادامه داد:ربیعی و زنگنه یا آخوندی دیگر افراد پیشنهادی به مجلس هم عملكرد پربحثی درفتنه88 داشته‌اند و بدون تردید رأی مناسبی از مجلس نخواهند گرفت چراكه مجلس به اعوان و انصار فتنه حساسیت ویژه‌ای دارد وبه آنها رأی اعتماد نخواهد داد.

اسماعیلی افزود:مجلس درمجموع قصدتعامل وهمكاری جدی با دولت را دارد، اما این دلیل نمی‌شود كه چشم‌های خود را بر وزرای ضعیف یا فعال در فتنه ببندد.

محمدحسن آصفری دیگر عضوكمیسیون امنیت ملی هم در گفت‌وگو با «جوان» گفت:كلیت كابینه معرفی شده خوب است، اما برخی از گزینه‌های پیشنهادی نمی‌توانند روند اعتدال مورد نظر دكترروحانی را محقق كنند چراكه بازخوانی رفتار ومواضع چند نفر از این افراد در غائله سال88 مصداق تندروی وافراط است و حضور آنها در كابینه برای آینده كشور خطرناك است. وی با اشاره به اینكه مجلس نسبت به تعهد و تخصص كابینه دولت یازدهم حساسیت دارد، خاطرنشان كرد:نمایندگان ملت امید داشتند كه برخی از افراد پیشنهاد توسط روحانی بهتر از این باشند اما خب فضای مجلس به گونه‌ای است كه به افرادی كه وابستگی شدید سیاسی به جریان برانداز سال88 دارند قطعا رأی نخواهند داد.

آصفری ادامه داد:كسانی هم كه تخصص و تبحر خاصی در یك وزارتخانه ندارند یا عملكرد گذشته‌شان در آن حوزه قابل قبول نبوده است نباید انتظار رأی اعتماد از مجلس را داشته باشند.

چهره‌های پرمسئله وزارتخانه‌های استراتژیك را تصاحب نمی‌كنند

بدون تردید، بینش‌ها و رفتارهای افراد جامعه تحت تأثیر ساختار كلان آموزشی كشور و پس از آن فضای علمی و دانشگاهی قرار دارد و به همین خاطر باید بسیاری از معضلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی كه امروزه كشور با آن دست به گریبان است را حاصل نظام آموزشی- علمی غلط و بیمار كشورمان دانست.

برهمین اساس تقویت زیرساخت‌های بخش آموزش وپرورش كشور و ارتقای سطح علمی توقع جامعه از دولت آینده است و این عمل اتفاق نخواهد افتاد مگر با معرفی وزیرانی كه ضمن عملكرد موفق در كارنامه تخصصی شان وابستگی و پیوستگی به جریان برانداز سال88 نداشته باشند.

و همانطور كه اشاره شد بازخوانی عملكرد اجرایی و سیاسی برخی از افراد پیشنهادی رئیس دولت یازدهم نه تنها «امید»مورد نظر دكتر روحانی را برای عموم جامعه به همراه ندارد بلكه در تناقض آشكار با شعار«اعتدال»ی است كه رئیس دولت بارها آن را فریاد زده و این می‌تواند آغازی برای خروج از جاده میانه‌روی و رویگردانی مردم از دولت تدبیر و امید باشد. بازهم باید تأكید كرد كه افرادی كه دغدغه سیاسی دارند و وامدار یك جریان و نظام قبیلگی خاصند، صلاحیت و شایستگی لازم برای كرسی‌های فرهنگی و دانشگاهی را ندارند چراكه حوزه‌های فرهنگی، آموزشی و دانشگاهی بیشتر از اینكه نیازمند سیاسی‌كاری و سیاسی بازی باشد احتیاج به دغدغه فرهنگی دارد.


صاحب نظران تعلیم و تربیت در گفت‌و‌گو با «جوان»:
نگاه حاكم بر آموزش‌و‌‌پرورش در دوره وزارت نجفی لیبرالیستی بود

معرفی محمدعلی نجفی، وزیر آموزش و پرورش دوران سازندگی به عنوان وزیر آموزش و پرورش دولت یازدهم واكنش‌های زیادی را میان صاحب نظران و كارشناسان به دنبال داشته است. در برجسته‌ترین این واكنش‌ها غلبه صبغه سیاسی بر صبغه علمی و آموزشی وی و كارنامه پر اشكالش به نقد كشیده شده است و احتمال گرفتن رأی اعتماد این گزینه را از نمایندگان مردم در مجلس كاهش می‌دهد. مضاف بر اینكه نجفی این روزها با عارضه قلبی دست به گریبان است و بیماری جسمانی می‌تواند در روند مدیریت وی بر آموزش و پرورش پر مشغله خلل وارد كند.

انتخاب شخص اول وزارتخانه آموزش و پرورش از آن جهت مهم است كه می‌توان از آن به انتخاب آینده كشور تعبیر كرد. كسی كه برای آموزش و تربیت مدیران و آینده سازان نظام اسلامی برنامه‌ریزی و مدیریت می‌كند یعنی سكان آینده كشور را به نوعی در دست دارد. از طرفی با اینكه تمام اركان نظام معتقدند آموزش و پرورش حساس‌ترین نهاد كشور است اما در انتخاب مدیران آن گاهی با تساهل و تسامح برخورد می‌شود. غلبه نگاه لیبرالیستی بر آموزش و پرورش دوران سازندگی، سیاست‌های غلط غربی تربیتی، تحت الشعاع قرار گرفتن پرورش در آموزش در آن دوران تجربه تلخ دستگاه تعلیم و تربیت كشور است.

نجفی معتقد به رویكرد ایدئولوژیك

در تعلیم و تربیت نیست

حجت‌الاسلام علی ذوعلم، كارشناس تعلیم و تربیت در این مورد معتقد است رئیس‌جمهور باید به دنبال وزیری باشد كه بتواند تحول در آموزش و پرورش را بر اساس سند تحول بنیادین دنبال كند. وی همچنین به سابقه مدیریت نجفی در آموزش و پرورش و موضوع استقرار نظام جدید آموزشی تحت عنوان نظام ترمی- واحدی اشاره و از آن به عنوان نقطه ضعف مدیریت آموزش و پرورش در دوران سازندگی یاد می‌كند.

حجت‌الاسلام ذوعلم ایجاد تغییر نظامات آموزشی در نیمه اول دهه 70 را بدون در نظر گرفتن مبانی نظری تعلیم و تربیت می‌داند.

حسین احمدی، معاون اسبق وزارت آموزش و پرورش هم معتقد است: در زمان وزارت نجفی در آموزش و پرورش، بحث مربوط به نظام جدید متوسطه بنیانگذاری شد كه غفلت‌هایی در این نظام انجام شد و در نهایت به حذف آن انجامید. الگوبرداری‌ای كه در نظام آموزش متوسطه انجام شد و از كتاب‌های آموزش و پرورش استرالیا و كانادا، فرانسه و روسیه استفاده شد، مشكلات زیادی را برای آموزش و پرورش ایجاد كرد. در نظام جدید آموزش متوسطه در دوران سازندگی تغییر رخ داد اما آیا هر تغییر، مطلوب است؟ وی ادامه می‌دهد: باید تغییرات در طول پنج، شش سال انجام می‌شد اما در طول دو، سه سال نظام متوسطه را جایگزین نظام قبلی كردند و با توجه به اینكه نظام مناسبی با شرایط فكری، روحی، اجتماعی و فرهنگی نظام نبود، مجبور شدند در سال‌های بعد آن را حذف كنند. احمدی به تصویب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش اشاره می‌كند و می‌گوید: آموزش و پرورش نیازمند كسانی است كه از لحاظ ایدئولوژیك، معتقد باشند و كارها را خوب مدیریت كنند و آقای نجفی در گذشته اعلام كرده است كه آموزش و پرورش نهاد ایدئولوژیك نیست و نباید با كار ایدئولوژیك آموزش و پرورش را پیش ببرد. بحث معاونت پرورشی در آن زمان در ضعیف‌ترین دوره خودش قرار داشت و آقای نجفی به فعالیت‌های پرورشی و فرهنگی خیلی اهمیت نمی‌داد و آن زمان بحث پنجره‌های باز مشكلات زیادی ایجاد كرد.

ترمی- واحدی ضربه اساسی

به فرهنگ كشور زد

زهره علی عسگری، كارشناس حوزه تعلیم و تربیت است كه سابقه فعالیت آموزشی و پرورشی در دوران سازندگی را دارد. وی یكی از منتقدین مدیریت آموزش و پرورش در این دوران است. علی عسگری به «جوان» می‌گوید: همه آموزش‌و‌پرورش دوران سازندگی را به تغییر نظام آموزشی از قدیم به جدید می‌شناسند. نظامی كه تحت عنوان ترمی‌– واحدی شناخته می‌شد و ضربه اساسی به فرهنگ كشور زد. در این شیوه مدارس و ساعات درسی شبیه دانشگاه‌ها شد و در میان ساعات درسی، ساعات بیكاری ایجاد و پنجره هایی باز شد. دانش‌آموزان دو ساعت سر كلاس بودند و چون مدارس امكانات نداشتند در ساعت بیكاری دانش‌آموزان را در مدرسه نگه نمی‌داشتند. این مسئله باعث می‌شد دانش‌آموزان بدون برنامه رها شوند و این آسیب‌های اخلاقی، تربیتی و حتی اجتماعی زیادی در پی داشت.

آزموده را آزمودن خطاست

این كارشناس تعلیم و تربیت می‌افزاید: تا جایی كه من اطلاع دارم، معلمان حضور مجدد وزیر آموزش و پرورش دوران سازندگی را در رأس وزارت آموزش‌و‌پرورش نمی‌پذیرند و نسبت به وی نظر مساعدی ندارند زیرا معلوم نبود اقدامات وی بر پایه نظر كدام كارشناسان بود و اقداماتش بدون نظرخواهی به ویژه از بدنه فرهنگیان بود. به گفته علی عسگری، آقای نجفی امتحانش را پس داده است و بعید است بدنه آموزش و پرورش وی را بپذیرد.

وی در عین حال در خصوص غلبه فضای سیاسی یا آموزشی و تربیتی بر آموزش و پرورش دوران سازندگی نیز اضافه می‌كند: دولت سازندگی بعد از جنگ روی كار بود و به همین دلیل فرهنگیان هنوز انتظار برخورد با مسائل فرهنگی در قالب ارزش‌های دفاع را داشتند و با مسائلی كه در حوزه فرهنگ و آموزش آن دوران مطرح می‌شد، زاویه می‌گرفتند و با سیاست‌های دولت و وزیر مقاومت می‌كردند كه این حاشیه‌هایی در آموزش و پرورش داشت.

نجفی سیاسی است

از دیگر سو، سمت‌گیری سیاسی و حزبی نفر اول وزارتخانه‌های آموزشی به ویژه آموزش و پرورش كه ماهیت تربیت مبنایی دارد برای بسیاری از كارشناسان و صاحب‌نظران مهم‌ترین نكته حائز توجه است.

یكی از این افراد اصغر مهاجری، استاد دانشگاه و جامعه‌شناس است. وی با بیان اینكه آموزش و پرورش برای برطرف كردن مشكلات خود باید از ورود به مسائل سیاسی و سیاست‌زدگی به دور باشد، معتقد است: متأسفانه اكثر وزرای آموزش و پرورش یا با اهداف سیاسی برای ریاست این وزارتخانه انتخاب شدند یا عملكردشان در حد و اندازه یك وزیر نبوده است. وزیر آموزش و پرورش باید فردی بسیار مستقل، توانا، غیرسیاسی و مجهز به بنیادهای نظری و عملی باشد كه حداقل بتواند مشكلات این وزارتخانه را برطرف كند. این در حالی است كه گزینه پیشنهادی دكتر روحانی برای تصدی وزارت آموزش و پرورش در دولت یازدهم از اعضای هیئت مؤسس حزب كارگزاران است و قطعاً فرد سیاسی به شمار می‌رود. فردی كه سابقه اجرایی وی نشان می‌دهد در نگاه‌های مدیریتی‌اش رگه‌هایی از لیبرالیسم و اصلاح‌طلبی دیده می‌شود.

با توجه به نظرات بیان شده و فضای حاكم بر نهادهای تصمیم‌گیر، به نظر می‌رسد محمدعلی نجفی 62 ساله یكی از گزینه‌های كابینه پیشنهادی رئیس‌جمهور است كه از اقبال خوبی برای گرفتن رأی اعتماد برخوردار نیست.

پرده برداری از برخی دستاوردهای جالب وزیر پیشنهادی نفت

معرفی بیژن نامدار زنگنه به عنوان پیشنهاد روحانی برای حضور در وزارت نفت بیش از آنكه مایه رضایت برای كارشناسان و بدنه فنی وزارت نفت شود، اسباب خوشحالی غربی‌ها شد به طوری كه برخی از خبرگزاری‌های معتبر غربی، انتخاب وی را مطلوب ارزیابی كرده و بازار نفت را در آینده آرام و غیرمتشنج پیش‌بینی می‌كنند.

به گزارش «جوان» اما اینكه چرا دلسوزان نظام و انقلاب از معرفی زنگنه برای وزارت نفت ابراز تأسف می‌كنند و شیفتگان غرب بساط خوشحالی پهن كرده‌اند، سؤالی است كه به طور قطع از كارگروه انتخاب وزیر نفت پرسیده شده است اما پاسخ‌های روشنی دریافت نشد چراكه اگر اینگونه بود به طور قطع خروجی كارگروه، فردی به غیر از زنگنه بود.

ذوق‌زدگی تمام در دوره وزارت زنگنه طی سال‌های 76 تا 84 مهم‌ترین ویژگی دوران وی بود؛ از یاد رفتنی نیست روزهایی كه وزارت نفت بدون توجه به تذكرات كارشناسان خود، توسعه میادین نفتی و گازی را به شركت‌های خارجی واگذار می‌كرد و تعهد مالی بی‌سابقه‌ای را برای كشور به وجود آورد؛ این تعهد مالی به كنار باید از نحوه واگذاری پروژه‌ها گفت كه در نوع خود بی‌نظیر است.

به تأیید بسیاری از كارشناسان، قراردادهای نفتی پرچالشی در دوران آقای زنگنه منعقد شد كه دارای اشكالات بسیاری بود.‌توسعه میدان‌های سروش و نوروز، درود و به ویژه فاز یك پارس جنوبی از جمله قراردادهایی بود كه دولت اصلاحات با نقش‌آفرینی زنگنه، آنها را اجرایی كرد.

وزیر اسبق نفت به خوبی نشان داده است به تغییر ساختارهای بدون مطالعه و شتابزده علاقه ویژه‌ای داشته و از همه توان برای خواسته‌های خود استفاده می‌كند. به عنوان نمونه تغییر ساختار شركت ملی مناطق نفتخیز جنوب و تأسیس شركت مهندسی و توسعه نفت یكی از استراتژیك‌ترین اشتباهات زنگنه بود.

در آن روزها همه كارشناسان سازمانی و حتی شركت‌های خارجی كه برای مطالعه ساختار صنعت نفت ایران در كشور مشغول به كار بودند به ادامه روند حركتی صنعت نفت با ساختار گذشته رأی دادند اما آقای زنگنه بدون توجه به مباحث كارشناسی و برای پیاده‌سازی الگویی خام، ساختار قوی و منسجم نفت را از هم پاشید؛ در روزهایی كه صنایع نفتی جهان به سمت ادغام حركت می‌كردند، وزارت نفت ایران به سوی تفكیك حركت و یك شركت را به 12 شركت تبدیل كرد!

تضعیف شركت‌های داخلی از جمله شركت ملی حفاری یكی دیگر از نقاط برجسته عملكرد زنگنه است. شركت ملی حفاری كه از توانایی بسیار بالای علمی، فنی و اجرایی برخوردار است و یكی از مهم‌ترین شركت‌های جهان در این زمینه شناخته می‌شود، چرا باید برای حفاری میادین داخلی با شركت‌های پیمانكار خارجی طرف قرارداد شود، چراكه دولت در دوره مورد بحث قرارداد‌های نفتی را به این شركت‌ها واگذار می‌كند و پس از چند دست گشتن قرارداد دوباره به شركت ملی حفاری می‌رسد؛ به طوری كه این شركت به یك شركت دست سوم تبدیل می‌شود. سؤال اینجاست اگر شركت ملی حفاری توان اجرا نداشت چگونه شركت‌های خارجی با این شركت قرارداد می‌بستند.

در هشت سال وزارت زنگنه، برخی مدیران وزارت نفت قبل از تصویب و اجرای قانون ممنوعیت تأسیس شركت‌های دولتی تصور كردند كه اگر دیر اقدام كنند دیگر نمی‌توانند شركت تأسیس كنند، لذا به همین دلیل در نفت یك شبه بیش از 200شركت تأسیس شد كه نام چهار نفر در هیئت مدیره همه این شركت‌ها به چشم می‌خورد، به طوری كه گاه نام یك نفر به عنوان مدیر در 20 شركت مشاهده می‌شد! اینها شركت‌هایی بودند كه رزرو و به عنوان زاپاس نگه داشته می‌شدند تا پس از تصویب این قانون، آنها بتوانند از این شركت‌های صوری استفاده كنند.

در آن دوران مدیریت‌ها به شركت تبدیل شدند و شركت‌های بی‌شماری در صنعت نفت تأسیس شد و متأسفانه به دلیل آنكه این تغییرات شتابزده و بدون مطالعه بود، روابط میان بخش‌های مختلف را بسیار پیچیده و مدیریت صنعت نفت را دشوار كرد.

زنگنه خود را منجی نفت معرفی می‌كند و مهم‌ترین استدلالش میزان اكتشافات بین سال‌های 76 تا 84 بود در حالی كه كیست نداند میادینی هم كه ادعا شده كشف شده قبلاً كشف شده و تنها اسامی آنها تغییر كرده است مانند «نیر كبیر» كه به «آزادگان» تغییر نام پیدا كرد!

منبع : روزنامه جوان





ادامه مطلب...